E majeur

Wat E majeur is

E majeur is de majeurtoonsoort met de grondtoon E en vier vaste voortekens: Fis, Cis, Gis en Dis. In deze toonsoort speelt u dus vier van de tonen op een zwarte toets. Daardoor vraagt E majeur wat meer overzicht dan de toonsoorten met een of twee kruisen, maar de vaste ligging van die vier kruisen maakt het patroon met wat oefening goed te onthouden.

In de kwintencirkel staat E majeur vier stappen rechts van C majeur, dus vier kwinten hoger, wat precies de vier kruisen verklaart. Die positie laat mooi zien hoe het aantal voortekens toeneemt naarmate u verder met de klok mee gaat.

De tonen en opbouw van de E majeur toonladder

De E majeur toonladder bestaat uit de tonen E, Fis, Gis, A, B, Cis en Dis, gevolgd door de E een octaaf hoger. De reeks volgt het vaste majeurpatroon van hele en halve tonen, met de halvetoonsstappen tussen Gis en A en tussen Dis en E. De vier kruisen zorgen ervoor dat die halve tonen op de juiste plek vallen en de toonsoort haar volle, stralende karakter houdt.

Op gitaar klinkt E majeur bijzonder rijk doordat verschillende open snaren precies in deze toonsoort vallen, en ook op de piano heeft hij een warme, voldragen klank. Wie de opbouw van deze toonladder wil doorgronden, heeft baat bij een stevige basis in het noten lezen.

De belangrijkste akkoorden in E majeur

De drie belangrijkste akkoorden in deze toonsoort zijn E majeur, A majeur en B majeur, de hoofddrieklanken op de eerste, vierde en vijfde trap. Met deze drie akkoorden begeleidt u een groot repertoire. Voegt u het akkoord op de zesde trap toe, Cis mineur, dan heeft u de vier akkoorden die veel populaire muziek dragen.

Op de kwintencirkel liggen A en B direct naast E, wat verklaart waarom deze akkoorden zo natuurlijk samenklinken. Die verwantschap tussen buurtoonsoorten maakt het begeleiden in deze toonsoort ondanks de vier kruisen toch overzichtelijk.

De relatieve mineur van E majeur

De relatieve mineur van E majeur is Cis mineur. Beide toonsoorten delen dezelfde tonen en dus dezelfde vier kruisen; het verschil zit in de grondtoon en het klankcentrum. Waar E majeur warm en stralend klinkt, heeft Cis mineur een donkerder, meer dramatisch karakter.

Die band tussen een majeur en zijn relatieve mineur is een kernprincipe uit de theorie, dat we uitgebreid uitleggen in ons artikel over majeur en mineur. Speelt u E majeur en Cis mineur na elkaar, dan hoort u hoe hetzelfde toonmateriaal een heel ander gevoel kan oproepen.

Deze toonsoort vraagt wat meer oefening, want vier van de zeven tonen liggen op een zwarte toets. Juist daardoor leert u uw hand soepel over het klavier te bewegen en de zwarte toetsen als vast onderdeel van de toonladder te gebruiken. Op gitaar klinkt dit toonmateriaal bijzonder vol dankzij de open snaren, en ook op de piano heeft het een warme, voldragen klank. Veel gepassioneerde, romantische stukken maken bewust gebruik van die volheid, wat deze toonaard geliefd maakt bij gevorderde spelers die op zoek zijn naar meer klankdiepte.

Wie eenmaal vertrouwd is met deze klankwereld, ontdekt vaak dat ook verwante stukken in aangrenzende toonaarden makkelijker gaan. De vaste ligging van de voortekens keert namelijk in elke toonsoort op dezelfde manier terug, zodat elke stap u een beetje zekerder maakt achter het klavier.

E majeur bij Schumer

Bij Schumer merken wij dat de volle klank van E majeur veel vraagt van een instrument, juist omdat vier van de zeven tonen op zwarte toetsen liggen. Op een zuiver gestemde piano sluiten die tonen naadloos op elkaar aan en klinkt de toonsoort warm en rijk. Daarom kijken wij elke piano in onze eigen werkplaats na en stemmen wij hem met zorg.

Bent u toe aan repertoire in toonsoorten met meer voortekens, dan denken onze adviseurs graag met u mee over een instrument dat daarbij past, van een compacte piano voor thuis tot een vleugel met een breed klankpalet. Onze artikelen over piano spelen voor beginners helpen u daarbij op weg, of kom gewoon langs in de showroom.